Het was echt héél vroeg vanochtend! Het busje dat ons naar vliegveld JFK zou brengen voor onze vlucht naar San Francisco zou ons al om 4.45 uur oppikken. Dat betekende dus om 4.00 uur opstaan. Alice besloot haar haren maar niet te doen en ze te bedekken met een doekje. Brigitte heeft de contactlenzen maar niet in gedaan en koos vandaag voor de bril, zowel om tijd te besparen alsook om in het vliegtuig te kunnen slapen. Na een tamelijk voorspoedige check-in zaten we tegen zessen in de ochtend wederom aan het ontbijt bij de McDonalds.

De vlucht van New York naar San Francisco duurde bijna 6 uur. We hebben wat zitten lezen, wat naar het tv zitten kijken maar ook allemaal wat zitten slapen. Vooral Simon, die heeft wel drie uurtjes heerlijk weg gesnurkt onder een dekentje

Door het tijdsverschil van 3 uur tussen de Oostkust en de Westkust, waren we al om 11.20 uur op de plaats van bestemming. We hadden allemaal stikhonger, want in het vliegtuig werden alleen drankjes gratis geserveerd. De jongens kregen wat snoep en chips uit een automaat en vervolgens reden we met een treintje richting auto verhuur. De door ons gereserveerde auto bleek nog een slag groter dan verwacht; het was een twaalfpersoons bus! Wel lekker veel ruimte, mar het manoeuvreren met het ding in de parkeergarage was wel even wennen. Even later waren we op weg naar Frisco.

Na eventjes in de file te hebben gestaan vanwege een kapotte bus, vonden we vrij snel het motel waar we zouden logeren. Het waren keurige kamers met magnetron, koffiezetapparaat én, wat we in New York niet hadden, gratis wifi. Nadat we de koffers er hadden gedeponeerd togen we naar de pizzeria een paar huizen verderop. De pizza was heerlijk, maar de rekening was erg schrikken. In San Franciso schijn je ook te moeten betalen voor het geval de serveerster een been breekt tijden haar werk, zo lieten wij ons uitleggen. San Franciso Law

Na het eten en een korte rustpauze stapten we in onze bus om naar de Golden Gate Bridge te rijden. Helaas lag deze voor een groot deel in de mist en waaide het er enorm hard. Maar het was erg leuk om de 2,7 km lange zo beroemde roodkleurige brug over te rijden. Vervolgens deden we wat boodschappen bij de Saveway, een Amerikaanse supermarkt en besloten we ’s avonds na een broodje op tijd naar bed te gaan.