Vandaag was de tweede dag deze vakantie dat we echt een beetje konden uitslapen (de eerste was voor een deel van het gezelschap in Moab). Vooral Simon en David maakten daar dankbaar gebruik van; het dagje Universal Studios gisteren is tocht behoorlijk vermoeiend geweest. Tegen tienen vertrokken we dan ook pas richting Denny's, voor een all american breakfast.

Denny's is zo'n eetgelegenheid die je vaak in Amerikaanse televisieseries ziet. Serveerstes die met kannen koffie rondlopen om bij te schenken en van die zitjes met twee banken en een tafeltje ertussen. Het menu was zéér uitgebreid, maar bestond voor 90% uit eieren (gebakken, roerei, omelet), met variaties van spek en ham, gecombineerd met pannenkoeken, harsh browns (een soort röstie), friet (ja hoor, gewoon als ontbijtschotel) en toast. Het was allemaal heerlijk!

Na het ontbijt reden we naar de straat waar alle beroemde filmmensen hun ster hebben: The Walk of Fame. De weg er naar toe was al verschrikkelijk druk, daar reden we dan, stapvoets over een achtbaans snelweg op een zondag zo rond het middaguur. Op de Walk of Fame was het zo mogelijk nog drukker. Het krioelde er van de mensen. Wel leuk om een keertje te zien, maar we zijn er niet al te lang blijven hangen. Net als gisteren bij Universal merkten we dat David een jongetje is dat de acteurs blijkbaar snel opvalt. Gisteren werd hij in het spookhuis al belaagd door de creator van Frankenstein en tikte Shrek even later tegen zijn petje, hier werd al snel door Yoda (van Starwars) en Superman een arm om zijn schouders geslagen. We moesten ze uiteraard wel een tip geven voor de foto.

Vervolgens reden we een beetje door Beverly Hills, de buurt waar de beroemde maar niet zo héél rijke, zeg maar gewone miljonairs, wonen. De nog rijkere wonen in Bel Air, een eindje verderop. Wat een kasten van huizen waren dat! We zagen ook het huis dat in Beverly Hills Cop (met Eddy Murphy) is gebruikt en zagen ook heel wat stulpjes te koop. Wellicht dat de economische crisis hier ook heeft toegeslagen? Alhoewel: we zagen ook huizen met wel vijf Mecedezen ervoor, enkele in de catagorie meer dan € 250.000,00........

Het plan was om vervolgens naar het strand te gaan op Malibu Beach. We hadden de zwembroeken helaas vergeten mee te nemen, wat echter helemaal geen ramp was. Malibu bestaat eigenlijk uit een brede kustweg, met aan de zeekant een ketting van strandhuizen die allemaal tegen elkaar aan gebouwd zijn (je ziet de zee dus niet eens, alleen de garages van de huizen) en aan de landkant een paar huizen en daarachter direct kale bergen. We besloten dan ook hier niet te stoppen, maar door te rijden naar de pier van Santa Monica, ook bekend uit vele films.

Die pier was wel leuk. Er is een kermis op gebouwd, met een soort van achtbaan en een groot reuzenrad. Er zijn allemaal kraampjes op , vooral van mensen die portretten tekenen, tegeltjes beschilderen en andere artistieke producten maken. Ook wordt er druk gevist op de pier, dat mag gewoon. En er waren opvallen veel honden, waardoor we allemaal aan die ene hond in Nederland moesten denken.

Een eindje verder langs de kust ligt Venice Beach, de plek waar de mensen met hun (mooie) lichamen paraderen. Er schijnt veel gejogt, geskeelerd en met gewichten te worden gewerkt door schaars geklede Los Angelianen. Ook daar was het druk, druk, druk, druk, druk, verschrikkelijk. We konden er geen parkeerplek vinden die betaalbaar was en besloten ter plekke Venice Beach te laten voor wat het was. We hadden honger en reden naar een BK vlak bij ons hotel, waar David eindelijk zijn 'Angry Whopper' verorberde. Hij was heerlijk!!!!!

Vervolgens was het tijd om de bus uit te mesten, de koffers te ordenen, de laatste stukjes en foto's op de site te zetten en voor de laatste keer te gaan slapen in Amerika. Morgen vliegen we weer naar huis.