Naar Los Angeles, de ochtend beschreven door Simon.

Vandaag gingen we naar Los Angeles. Maar eerst gingen ik David, mama, Max en papa naar een vliegdekschip. Op het schip kreek je een audiotour met wel 62 stops. De eerste stop was een oefenvliegtuig om mee te leren landen op het schip. De tweede stop waren de slaapkamers. Die waren heel smal en krap.

De derde stop was de ketting van het anker. De vierde stop was de opslag van vloeibare zuurstof voor in de vliegtuigen. De vijfde stop waren de gevangeniscellen. De zesde stop waren kamers van de officiers van het schip die waren veel groter dan die van de bemanning. De zevende stop was de machinekamer met een reusachtige machine.

Daarna gingen ik en papa en Max en David in een cabine en dan kon je een vliegtuig besturen en als je naar links stuurden dan ging de cabine dat ook. En toen gingen we nog naar het dek. Van het schip daar stonden helikopters en vliegtuigen. Het was bijna half een en toen moesten we weg naar Los Angeles.

Vervolg:

Omdat we ook nog eventjes de giftshop van de USS Midway en het toilet moesten, stonden Erik en Alice, die naar een outlet tegen de Mexicaanse grens waren geweest, ons al op te wachten met de bus.

Onderweg op onze reis naar Los Angeles brachten we een bezoek aan de Crystal Cathedral, een enorme kerk van spiegelend glas en een prachtige toren die inderdaad wel van kristal lijkt. Het enorme gebouw heeft plaats voor duizenden gelovigen om gelijktijdig de missen te volgen en het schijnt er op zondag stampvol te zitten. In Amerika is de geloofsbeleving toch wat uitbundiger dan bij ons, kregen wij de indruk. Zonder engie gêne is er ook bij de kerk een enrome giftshop. David heeft er het steentje van David (die van Goliath) gekocht en voor Stella hebben we er een dog tag (een bedeltje voor aan haar halsband mer vleugeltjes en daarop de tekst: perrrfect angel) op de kop getikt. Wat ook erg leuk was is dat de beroemdste bijbelverhalen door beelden worden uitgebeeld. Zo zijn er Josef, Maria en Jesus op een ezel, Mozes met de tien geboden in zijn hand, Jezus die op het water loopt en nog een aantal andere taferelen.

Na de Catherdral was het nog een dikke 50 kilometer naar Los Angeles. Eigenlijk is Los Angeles niet echt een stad, met een centrum, maar bestaat het uit een heleboel aan elkaar gegroeide kleinere steden met daartussen hele brede en drukke snelwegen, soms 7 (!) banen in iedere rijrichting.

Dankzij Tom Tom konden we het hotel gemakkelijk vinden. We zitten in het Westin, heel dicht bij LAX, het vliegveld waarvan we maandag weer naar Nederland vertrekken. Het lijkt een beetje op ons hotel in New York, het ziet er chique uit, maar er zijn weinig faciliteiten (geen koelkastje, geen ontbijt, geen gratis wifi of parkeren) en de bedden zijn vrij smal. Alice had echter om queensize bedden gevraagd (Erik en Max slapen in één bed), maar dat is keurig opgelost door ons een (min of meer gratis) roll-way-bed te geven. Erik en Max en Alice hebben nu ieder hun eigen bed.

Na ons geïnstalleerd te hebben aten we verderop in de straat nog een pizza en/of taco, stapten we in de mooie badkamer onder de douche, schreef Simon bovenstaand stukje en gingen we vroeg slapen. Morgen gaan we naar Universal Studios en we willen er graag zijn als het om 9 uur open gaat.