De dag zou beginnen met een tocht door Cathedral Valley. Volgens Erik zou dit een van de mooiste en meest ongerepte belevenissen van de vakantie worden. Althans, volgens de literatuur, want in tegenstelling tot de meeste plekken op deze vakantie, was Erik hier nog nooit geweest.

De reden waarom Cathedral Valley nogal ongerept is, ligt in het feit dat er alleen maar 'dirt roads' doorheen lopen die vaak niet bereidbaar genoeg zijn (wegens weggewassen stukken weg). Je moet zeker een 4x4 auto hebben met 'high clearance' (veel ruimte tussen onderkant auto en de weg). Nou dat high clearance dat zat wel goed bij onze bus, echter geen 4x4 en allemaal waarschuwingen binnenin dat de auto makkelijk kantelt (ten opzicht van normale auto's). Verder is het ook policy van de verhuurmaatschappij dat er niet op onverharde wegen met deze huurauto mag worden gereden. Dan maar verstandig zijn en een 4x4 huren. In de wijde omtrek is daar maar één plek waar je deze kunt huren. Wij daarnaarheen en verrassend genoeg konden we tegen een habbekrats een leuk klein 4x4-tje huren. En daar gingen Bernard, Max, Erik en Alice in de 4x4. Brigitte, SImon en David gingen ondertussen Torrey verkennen en naar het zwembad.

Naar een wilde tocht over de slingerende, stijgende, dalende, deels niet aanwezige dirt road, kwamen we bij Cathedral Valley aan. Het uitzicht was indrukwekkend: midden in de vallei stonden verschillende monolieten als kathedralen majestieus in de zon. En dat was nog niet alles: naast de kathedralen, zoals 'the temple of the sun' en 'the temple of the moon', waren er andere mooie fenomenen te zien. Het meest vreemde fenomeen was een rots die bijna geheel uit glas leek te bestaan. Deze stond daar gewoon ineens. Geheel niet passend in de omgeving, alsof deze daar bewust was geplaatst. Verder was de omgeving zou afwisselend qua terrein, dat je wel elke 100 meter wilde uitstappen om weer een foto te maken. Echt indrukwekkend. De literatuur had niet gelogen. Kortom, echt een aanrader.

Wat ook wel apart was, was dat we in een rit van 4 uur (dat duurt het om door de vallei te rijden) we maar 2 auto's zijn tegengekomen. Je kunt wel stellen dat we het rijk voor ons alleen hadden. De laatste verrassing van de tocht was bij de benzinepomp. We waren al een paar weken gewend om met een enorme benzineslurpende bus te rijden en nu hadden we voor maar 10 (tien) euro aan benzine verreden. Conclusie was dan ook, dat we de huur er al uit hadden: als we met onze eigen auto waren gegaan, dan was de huur wel in de benzine gaan zitten (en misschien had de bus de tocht niet overleefd).

Ondertussen hadden Brigitte, David en Simon een heerlijk rustige dag in Torrey gehad. 's Morgens bezochten ze twee giftsshops in het kleine gehuchtje en kochten voor Bernard een lolly met tequilasmak en een echte worm erin. De beide jongens hadden een zakcentje van oma gekregen, waarvoor David een haaientand (een échte) kocht en Simon een sierlijke roofvogel van zilver met edelstenen (ook écht?????). Op de tergweg naar het hotel heeft David nog de pluisjes van een enorme paardenbloem geblazen. Na een gezonde lunch bij de Subways naast het hotel doken ze het zwembad in tot de rest terug zou komen van hun tocht.

Toen het gezelschap weer compleet was reden we het Capitol Reef in. Naast ook weer prachtige bergen waren er hier ook veel hertjes en zagen we een soort marmotachtig dier (een prairiehond?). We sloten de dag af bij Chilzz, waar we de dag ervoor ook hadden gegeten, wederom pizza en burgers. Er was nu een plaatsje buiten en de temperatuur was aangenaam, zelfs een beetje fris. Morgen op naar Moab, daar schijnt het 43 graden te zijn.